Rok wydania: 1999.
Dostępna także na: Nintendo 64, GameBoy Color
Dostępna także na: Nintendo 64, GameBoy Color
Pod koniec lat dziewięćdziesiątych karty na arenie platformówek już dawno były rozdane. Każdy chapnął sobie kawałek słodziutkiego tortu i z totalnym spokojem sobie egzystował. W 1995 pojawił się nowy gracz (choć deko niekompletny) - Rayman, i stwierdził, że też dołączy się do zabawy. Ten właściwie pozamiatał wszystko w 1999, kiedy to została wydana druga część przygód promienistego faceta, kosząc konkurencję, zdobywając niemalże maksymalne noty w prasie/internecie i pojawiając się na 10(!!) różnych platformach. Zapewne teraz masz rozkminę czemu ja tu pieprzę o Raymanie, skoro w tytule posta jest coś innego? Spokojnie, wszystko zostanie wyjaśnione wkrótce. W dodatku, drogie urwisy, dziś nauczymy się także o dwóch prawdach ludowych - picie alkoholu faktycznie nie wpływa dobrze na zdrowie (psychiczne), zaś daleki, nieznany kuzyn popularnego bohatera może być równie fajny jak on sam.
